Adam Hırsızdı

Adam hırsızdı

Kimseler bilmiyordu

Yakalanmamıştı

Götürülmemişti karakola

Sabıkasızdı

Sorgu sual sorulmamıştı

Elinde ve cebinde görülmemişti ne çaldığı

Bir kaç kuruş parası vardı

O da yetmezdi ki bile sigara almaya

Adam hırsızdı

Kimseler bilmiyordu

Saklanmamıştı köşe bucak

Korkusuzdu

Tedirgin bir balık gibi değildi hiç

Suçsuzum diye bağırmamıştı

Kelepçelenmemişti

Haber olmamıştı gazetelerin manşetlerine

Nezarethaneye konmamıştı

Adam hırsızdı

Çalmıştı bir kadının "altın kalbini"

Kimseler şüphelenmiyordu

Kalbinin içinde saklıyordu

Bilen, gören, duyan yoktu

Şiirlerinden başka

Tutulmuştu aşka

Yazdığı bir şiir ele verdi çaldığını

İhbar etti kendini dizelerde

Kaçmıyordu ama

Elleri ayakları titremeye başlamıştı

Nabzı artmıştı

Kalbinde çarpıntı

Dili tutulmuştu

Ve konuşamıyordu

Aşktan

Heyecandan

Ama hiç ama hiç pişman değildi çaldığına

Hakim önüne çıktı

Sorgu sual şimdi başladı

Çalarken gördün mü

Bu mu çaldı kalbini dedi

Görmediğini bilmedigini söyledi kadın

Ama adam ömür boyu razıydı cezaya

Hiç bir sayının hiç bir maddesinde yazmıyordu

Sevmenin

Ve altın bir kalbi

çalmanın cezası yoktu

Hükümsüzdü

Bir kez daha

Adamı aşağıdan yukarıya süzdü

Mecnun olmuştu

Kalemini kırdı

Beraat