Adı Değerliye

Bir salkım teşekkür borcum var sana

Buyur fakat sorma bağın yerini

Kitledim gönlüme bağı da bağbanı da

Kopsun fırtınalar, sen ektikçe meltemleri

Bağ talansa ne fayda, gönül köşkü sapasağlam

Sağlam lakin burası boş be güzelim

Yine de tökezleyip düştüm şuracıkta

Çıkmadı gönlümün çivisi, saçının teline takıldım

Güven bana, kendimden daha fazla

Evvel kötüydüm, korkutacak kadar iblisi bile

Ama sonra güneşi söndüren saçlarının parıltısı

Gösterdi firdevsi ve sana gıpta eden hurileri

Yeniden yazıyorum ilk defa ne'den sonra

Unutmadım neydi ama dedim ya sorma

Bin şükür ki yaşamışım sessiz sedasız

Akan yıllar vardırdı beni senin limanına

Öyle değerli ki o limanın adı

Bu gözlere de zaten o yakışırdı

Bir kristal taşınmaz at boynunda belki

Harun'un sırtıdır dayanmaya en emanetli