Adı Sen Olan Yerler

iki sesliyi çıkarıyorum adından

üç noktalı sessizliğimi vuruyor

kalemin kurşunu

iki satır arasında

dalıp gidiyorum suskunluğuna

soru işaretlerinin

bitememişin beyazını siliyor

kara kömür

seni yazıyor

bir kaç virgüllük zamanlara

altalta

yanyana

altüst(e) ..

kırık kalem uçlarımda

düşakıntısı ıslaklığı

aldırmıyor dizelerim,

surat asmasına yalnızlığımın

sahaflarda eskiyor iç çığlıkları

bardaktan boşanan kimsesizliklerin

tek sayfalık yaşamlarda

önsöz sen

son söz sen

kalem akpak

beyazı sararmış düşlere inat

kağıt nemli,kağıt ıslak

her şiir bitince

adı sen olan yerlere gidiyorum

susunca gece

yolum sen oluyor

yüreğim yürüyünce..

suadiye.2008