Adı Yok Şiir
ne sakıncası var
sıyırıp üzerimden insanlığımı
bir çiçek olmayı
istemenin
ne çıkar
uzak kırlara kaçsam
rüzgarlarına deniz kokusu karışan
kuşlar uçuşan şafaklarında
özgür bir çiçek olsam
kimbilir ne güzel olur
uyumak yıldızların kucağında
ve açıp gözlerimi her sabah
yunmak yüzümü bir çiğ damlasında
tutunmak saçlarına güneşin
bir ?merhaba' demek
sıcacık
ne güzel olur, ne güzel
özgürce yaşamak
söylesenize
ne sakıncası var
zamansız zamanlarda yaşamanın
kuşanıp renk renk giysileri
eğilip önünde rüzgarın
doğanın müziği çalarken hücrelerinde
sınırsız dans etmenin
ne çıkar
olmasa param da pulum da
malım mülküm
arzularım isteklerim olmasa
değil mi ki,
kurtulacağım dertlerimden
kinden nefretten şiddetten
uzaklaşıp gamdan kasavetten
bir çiçek olacağım
kurtulup kuşatılmış insanlığımdan
gelecekten korkmayacağım
varsın olmasın adım
düşlerim rüyalarım olmasın
bilmesem de adını mutluluğun
olmaz mutsuzluğum da
acılarım olmaz
tek derdim, dostlarım
bilmem sizden nasıl uzak kalırım
belki bulurum da
yenilerini börtü böcekten
bir tek vazgeçemem sevmekten
ne çıkar
bir çiçek olsam
bir başka alemde
özgürce
yeniden doğsam
gelirsiniz değil mi
bir kır gezintisinde belki
okşarsınız saçlarımı
gülümsersiniz
değil mi?