Adil Değil Hayat, Adil Değil Zaman..

kapalı kepenklere çarpa çarpa yürüyorum

şehrin en ıssız sokağında

ellerim cebimde

omuzlarım düşmüş,

sanki dünyanın yükü var sırtımda

düşünceli ve dalgınım

kaç asırdır gülmez yüzüm

hep bişeylere sövüyorum

sevgiye inanmıyorum

çünkü; en kralı bile

geliyor, çıkara dayanıyor..

ve bilmiyorum !

hayat, herkes için aynı zorlukta mı,

zaman bu kadar ağır mı ilerliyor her yerde ?

adil değil hayat, adil değil zaman..

ben ellerim cebimde, yürüyorum

şehrin en ıssız sokağında

hüzün veren, kapalı kepenklere çarpa çarpa

kasım 08

ankara