Adım... Adım Yok Benim?

Adım yas benim.

Yüreğimden bir kurşun sıkılmış yarınlara

Susar, ağlar, sessiz, yoksun bir sitemdeyim...

Belki bir esintinin kuytusunda sinerim soluğa

Belki bir bulutun ucundan damlarım çatlak bir toprağa

Belki bilinmez bir masalın başkahramanı olurum umutsuzca...

Adım kış benim.

İnceden bir kar tanesinin dilsiz düşlerinde

Saklanmış bir karabulutum.

Bırakırım tek tek tanelerimi toprağa...

Beyazlığın ardına gizlenmiş siyahlarım susar.

Dipsiz, bilinmez, uslanmaz, yorgun sitemlerimde

Yoğrulurum sessizce.

Adım düş benim.

Sayfalar dolusu yazarım ahdımı,

Kara bir kalemin yumuşak teninde.

Belki silinir geleceğe

Belki yeniden yazılır sihirle

Belki beklilerin dilinde

İnanmaz, bağlanmaz, sorulmaz sitemlerimi saklarım.

Adım yok benim...

Adsız, yolsuz, susuz, dilsiz, şiirsiz bir gezegenim...