Adımı Dilinin Uçurumunda Bıraktım

-----

Nefesimde doğuşunun ilk ağlayışı vardı

Zira doğduğun ilk günden beri kara sevdalıydım..

,,,

Şimdi,

Ne zaman düşünemediğim bir yolculuğa çıksam

Zulamda kasırgalı hüzünlerin yankısı

Ne zaman mısraya bileylense yüreğim

Sol yanım acıdı diyemiyor dilim

ah nicedir beklerim ve onmaz yaralarım

acılar ekilirken

dün gece zahmetsizce düştü hüzünler sol yanıma

düşlerime acı-üryan

figandı her anım yâr

her iz düşümündeki hâyalinin ruhuma düşüşü

desem ki,

iki adım ötemde nefesindi nefesime dokunan

zira deli ırmaklar gibi

sana doğru akıyordum

Nefesimde doğuşunun ilk ağlayışı vardı

Zira doğduğun ilk günden beri kara sevdalıydım..

Dokunmasan

Dilimde heyula bir türkü

Adımı dilinin uçurumunda bıraktım

lısanım yitik bak düşlerimin orta yerınde hayalın

kavuşulmaz bir hayal ötesi

ne imkansız bir sevı bu

ne girdaplı vene derin

hüzzam bir şarkının nakaratında takılı kalırım gidersen

gidersen

güneş kararır ve vuslat çöker her saliseme

uzun vakitler alır oldu gidişlerinin

uzun uzun sağır bir hançerin sineme batışı gibi

sonrası,

yüzüm sensiz seyrettiğim denizlerde vurulurdu

dudağımdan açlığı kalırdı martıların

uzun vedalara çığlığı haber verirdi vapur sirenlerinin

yüreğimin kıyılarında seni beklerdi sevgimle donatılmış filikalar

her fırtına kopuşunda

barbar bir aşk düşükün sanırdım kendimi

sonrası içimde zıbaran koca bir yalnızlık