Adın Dilimin Baharı

Dilimin başı döner adının girdabından

Uyku tutmaz gözlerimi

Gece olur, geç olur

Adın uzağına düşse

Dilimin dalları kurur,

Yaprağına hazan vurur.

Adını söylemiyorsa

Dilim ağzımda suç olur.

Sen o şehre iltifatsın

Ben İstanbul'a külfet

Arada bir deniz durur

Kıyısı yüreğimdir

Deli dalgalar vurur

İçine çekilir kalbim

Körfez olur koy olur

İskelede vapurlara

Sabır eziyet olur.

Saçların iki kara gece gibi omzunda

Ay kendine kardeş bulur

Yüzünü omzuna eğince.

İki gece bir bütün karanlık olur

Yüzün yüzüme değince.

Yürüdüğüm bunca yollar

Arpa boyu hiç olur,

Adın yürümeyince dilimin yollarını...