Adin Yaşamaktir Senin

Hangi güzelliği izlesem suskunum sana

Yüreğimin boşluğunda bir ah kadar suskun

Özlüyorum seni masmavi bilemezsin asla

Oysa haykırabilsem aydınlık bir geleceğe

Kaybolur nefesim yaşanmış ve paylaşılmış ne varsa

Yasak kitaplar gibi duruyorsun hep karşımda

Tek tek saysam yıldızları umudun bittiği yerde

Rengi solar gecenin sus hiçbirşey konuşma

Tutsak bir sabahın ayazında gülüşünle gel bana

Saçlarından umudun yağmurları süzülsün yanağına

Son kez ellerinde tutuşsun yüreğim

Son kez gidişimde gözyaşlarımda boğulsun sevda

Fırtınalar kasırgalar hiç dinmesin

Bu kez ölüm beni kapıda beklesin

Gelirim elbet bir çocuğun hayata dair düşleriyle

Bir kuşun kanatlarındaki özgürlük gibi ürkek gelirim

Yağmurlar yağdırırım sevda yüklü ormanlara

Bir çiçeği toprağa olan sukuneti gibi severim

Adın yaşamaktır senin yaşatmaktır asaletin

Doğan güneş kadar masum asi bir nehir gibisin

Ilık bir bahar rüzgarından düştün gönlüme

Neresinden tutunsam hayata sonunda her tarafı yine sendin

Yürüdüm caddeler boyu sonsuzluğa

Açıldıkça eskiye ayaklarımda birikti yorgun yalnızlığım

Şehre küskün bir kalbin hüznünü gizledim hep koynumda

Alışmak öyle hiç kolay olmuyordu tutsak bir hayata

Masmavi bir gökyüzü yapmıştım oysa avuçlarımla

Akşam olunca gözlerime yıldızlardan aydınlık ısmarlardım

Koşuyordum karanlık da olsa yüreğindeki kuytuluklarda

Tükenmek bilmiyordu hevesim daha fazla ıslanırdım

Islansam yağmurlarda tüm gün ne yazar ki

Resimlerini asıyorum tablo gibi bütün sokaklara

Sen kokuyor şimdi dolaştığım bütün yollar

En çıkmaz sokaklarda bile göz göze gelebilkiyoruz

Ne iklimler eskitebiliyor seni nede nazlı baharlar

İçimizde hiç doymayan bir sevda besliyoruz

Nasılsa herşey bizim ey aşk sana geliyoruz