Adını Bilmek İstemediğim Kadın...

Camekânın sisli kanadına düşer

Volta salan kaldırımlar

İncinecek

Kaygısında adım

Göz çakılmış kapılara

Uzanan kollar

Hatıra dolu sokaklar

Terazi kefesinde tartar

Birini toprak alır

Birini gökyüzü

Hepsi sana döner

Geriye kalır ıslak

Kalabalık kabarık

Tek başına bir kadın

Cümle sevdanın toplanmışlığı

Gözlerinde kurşuni ağırlık

Omuzlarından sarkar gece

Açık saçık

Hayatla arasında bağ...

Ölü hücreleri kandıran bir tül

Bakışlarının arasına kazılmış

Uzaktan geçen bir şilebin imdat sireni

Tren gibi kaçmış hayalleri

Ufka yalnızlığı vurmuş

Tut ki seyrelmiş zaman

Havva'dan beri

Çıplak ümitleri...

Kalbinin ücralarına

Sırmalı sevdalarla serpilmiş / kum

İfrazı yekpare

Mesnevi ömrü olmuş bahane

Zümrüt yeşili gözlerinde

Hayat dönmüş çöle...

Gel de gülümse...

Hangi ara düşsen darasını alır hayat

Burukluğunda esmer

Asla eteklerine varmaz

Saldırgan rüzgârın

Esintilerine gelmeyen polen

Mutluluğunu filizlendirmez

Ne o öptüğüm dudak

Ne de gözler

Ölümü bahşeder

Sadece kuru toprak...