Adını Kalbime Gömüp Sustum

Bir gülüşüne tutundum bir ömür,

Düştüm… hem de hiç tutulmadan.

Sen sev diye sustum her şeye,

Kırıldım, ama kırıldığımı bile göstermeden.

Sana her baktığımda,

Kendimi unuttum…

Sen gülerken ben içimden eksildim,

Ama aşk bu deyip, kaderime razı oldum.

Seninle hiç olamadık biz,

Ama içimde hep sen kaldın.

Adını kalbime gömüp sustum,

Bilsen, bu suskunluk kaç çığlık saklar ardında

Ne beklemekten yoruldum,

Ne sevmekten vazgeçtim…

Sadece içimde büyüttüğüm biz

Senin dünyanda hiç doğmadı.

Bir gün dönüp bakarsan geriye,

Beni değil…

Sana hâlâ inanan

O yaralı çocuğu görürsün gözlerimde.