Adını Sayıklıyorum

beni anla

nasıl ki düşer yağmur toprağa

işte o hışımla vuruyorum ayaklarımı

sensiz günlere pusula olan yalnızlık

katran gecelerde sindiriyor yüreğimi

karanlık

öyle bir karanlık ki

kendi kendini görmüyor

saklıyor günahını şehrin

ah öyle vakitler geliyor

pişti saatlerde sunuyor bana azabını

gözlerimden fışkırıyor HASRET

bu nasıl bir tuzaktır ki

düştüm çıkamıyorum

duygularım tarumar

ölümü bekleyen bir mahkum

çıkmıyorsun işte aklımdan

hayallerimden

özlemlerimden...

gece nöbetlerinde

adını sayıklıyorum...