Adsız

Neden diye sorgulayamazsın?

Nasıl başladığını bilemezsin

Ansızın düşüverir

Kime?

Nasıl anlatacaksın?

Anlatamazsın...

Otların arasından sızan su gibi sessizce

Sarmaşık gibi arsızca yayılıverir

Ellerin, gözlerin, yüreğin

Tutsağıdır artık

Kopamazsın...

İçinizde çiçekler açar

Bir esinti,

Bir fısıltı..

Hasreti ilmik ilmik dolar boğazınıza

Çırpındıkça,

Boğulursunuz...

Adını koyamasanız da

Engin denizlerdeki iki midyenin

İçlerinde, yüreklerinde büyüttükleri

Işıl ışıl inciler gibidir

Büyüttüğünüz...