Ateşgâhda Gözyaşları
ruhumu gasp eden tufana yazdığım harfleri bağışla Rabbim!
kuşların filleri yendiği günden beri beklemekteyim
onlar nisyanda
ve onların inkârları göğsünü daraltmakta hâl üzre dergâhına koşuyor bu geda
sen ne onu ne de beni bağışla
sadece harfler Allah'ım
bir tek onlar suçsuz bu riyakâr insan kalabalığında
ifrit kesilmiş dudaklar arasında öğütüldü adım
bu rüsva zamanın altından kalkamadım
dağ duydu taş duydu
tek bir insana anlatamadım
harfler Allah'ım
kalbimin içinde kıvranan
sesimde dar ağacı olan harfler
bir gölge boyuna asılan
sureti insan olanlarca vurulan harfler incinmiş
silinmiş
kökünden kesilmiş
kuş olmakla mükellef bir bulutken ruhum
seslere çarpan bir hiçliği ayak ucumda buldum
dünyalar savaştı bir ağıdın kanında harflerle
şerhi düşülen şiirlerin kınından düştü direncim
bağışla harfleri
onlar küntü kenzen
bağışla
göğsüme saklanan umut bitmeden
o beni tescilli kadınların diline
ben onu olmadığı mekânların içine
harflerle
hayf
harflerle
gayb
yedek ceplerinde insan saklayan
insan olmayanlara yazdığım harfleri bağışla Rabbim!
(sayrı bir etik dolanmış dilleriniz doğrudan uzak / kazdığınız kuyular size yakın size tuzak!
dipçe: bu bir şiir değil. Böyle ucuz persona sahiplerini ulu gördüğüm şiirlerde anmak ayıbım olur zira ben ne şiire ihanet ederim ne de insanlığıma sizin gibi yalanlar ve hilelerle leke sürerim. al gülüm ver gülüm halleriniz sizinle olsun, sizin sanat diye dayattığınız insan düşürme eylemleriniz de benim tecrübem. Doğru, kırk kilit altına almaya çalışsanız da bir gün muhakkak bir ayna gibi dikilecek karşınıza utanmayı bilmeyen yüzünüzle. İnsan, iyi niyetinden, doğru yerinden vurulursa bu hayf sizindir. Yazıklar olsun vefası sahte niyeti galiz olanlara.. yazıklar olsun insan duygusunu bir çarşaf hoşluğuna sunanlara.. yazıklar olsun bir yalanı baş tacı edip insan onurunu ayaklar altına alanlara.