Aferna

sesime konan kelebekleri

nefesimdeki sonbaharla çürüttüm

artık hangi cümleyi konuşsam yüklemi;kış...

artık hangi resmine baksam içimdeki anı albümünden

iki yarım küresi buz oluyor duygu dünyamın.

benden uzaklaşan adımlarınla birlikte

doğmamaya doğru batan güneşin sıcaklığını

görmeyeli, kalbimin ormanları

öyle çok zaman geçti ki

tüm zaman ölçerlerde rakamlar

bir orospunun bacak araları kadar yorgun düştü.

yine de az önce sevmeye başlamış gibi seni

tazeleniyor gözlerim, ellerim, sesim

sessizliğim...

sesime konan kelebeklere verecek baharım yoktu

adının ölüsüne uçurdum ne varsa, uç dedim

ve uçurdum en uçsuz uçurumlarda kalbimdeki boşluğu.

ne yoksa; hepsi sendi ne de olsa

hepsi sendeydi.