Affedemiyorum Kendimi

Geceleri

Bir alabora ki

Sorma

Katlediyor içimi

Sensizlik değil de

Sendeki bensizliğin

Hesabı koyuluyor önüme

Vicdan oluyorsun birden

Sessiz sedasız

Gitmek geliyor içimden

Herşeyden

Herşeyinden

Ve bu şehirden

Elim ayağım oluyorsun sonra

Gitme diyerek aniden

Kaldırıyorsun beni ayağa

Üzüldüğümde geceyi gün eder

Gözyaşlarımı,gözyaşlarınla silerdin

Hayatimın en acı sahnelerıni

Çiçeklerle süslerdin

Gecikmelerim kendimi affedemeyislerimden

Kömür gözlü dost

Sana söz olsun ki

Sıyrılıp bu sersem hallerimden

Alacağım bir gün ellerini yeniden

G.K/Kocaeli