Affedersin Hayat

Hayatın buğusuyla dolunca gözlerim

Kim söyleyecek ana fikrini ruhumun

Savulun

İçimdeki kelimeler şarapnel

Kim bulacak kaybolduğum yollarda beni

Tutunacak yerler var oluştan yok ki

Ad'ına sövülürken daima

Dünya kadar ölüm gelse gideceğim o şehir

Yine aşktan bir yerdir

Keşke yağmura aşık olmasaydım diyorum

Nem ve önem bana birkaç damla

Ben deniz sadece bir de öylece mavide

Ve içime dışıma dolarken oksijen

Kötülük karbondioksit kadar sıkıcı olabilir

Hatta feci

O halde tutun beni melekler

Yaşama takılıp düşeceğim şimdi

İç duvarsız nefes almak ne mümkün

İçimi görmeyen

Uğraşıp didinip sevemediklerim

Lanetiniz alnımın üzerine çengel

Ölümüme çelenk olsun

Olsun be

Yine de sizden özür dilerim

Nasılsa şeklen sıfır çekiyor bu dünya

Hadi bakalım

Dibine çöksün maskeler

Kalsam çakır keyif

Hepi topu üç kadeh boğma rakıdan

Geceleri bütünlesem ateş

Namı diğer cehennem

Kader bana hasımmış

Kırk ad'ım sonra anlayıp içmek

Ve bilmek anadan doğma

Namı diğer dogmatik

Bakıyorum da XX taşıyan tüm dişiler tıpkı ben

Genleri gayrı safi histen

Kromozomlara aykırı olsa da

Affedersin hayat

Ne komiksin ama ne komik

Anlarsın ya..

Yazamadığım tüm küfürler

Aynen sana hayat

Aynen sana...