Afili Adam

Çığlıkların içinde sürüklendi bir yerlere afili adam.

Kan doluydu gözleri,

ve acı soluyan ciğerleri vardı.

acı veren sözleri,

yalnızlığı okuyan...

Bir renk cümbüşü yok değildi.

Kan kırmızısı, çığlık laciverdi...

ve matem siyahı.

Kimsenin görmediği bir yerde,

kimsesizdi afili adam.

Sesin iletilmediği boşlukta,

şarkılar mırıldanıyordu...

Evetleri karışmıştı hayırlarına

Şerlerini serpiştirmiş hayırlarına...

Öylesine karardı ki gözleri afili adamın...

Artık bende siyah ve beyazdan ibaret adamım.