Ağır Aksak Yol Öyküleri
Çığlığı kurumuş
Ağaç gölgesinde bir çift yürekti
Hikâyesi sönük
Ağır aksak yol öyküleri
Dizildi şehir kaldırımlarına
Sıfır beden umutlar kuşanıp
Yoksunluğu biriktirdi güz gölgeleri
Yolcunun pürtelâş vedaları gibi
O metruk duvara yazıldı
Şairin son şiiri
Her gidiş bir varıştır tüme
Tümden kaçıştır ya da
Olmuyorsa
Neden katletmek gökyüzünün soluğunu
Yıldızlar senin için yanmıyorsa
Düşürmek gerek
Kir duvarlarında kadranı
Yelkovanı mızrap edip
Yoksul tellere vurmak Hüzzam makamında
Sonra çözmek
Kader bağcıklarını postalın
Ve
Yürümek
Yalın ayak
Kefenlerine sarılıp çirkefin
Ruhunda bitimsiz eylemlerin
Parmak izleri
Omuzlarda faşistleşen aşk yükleri
Yürümek
Arındırıp senden seni
Öylece
Bir urgan ucunda
Kelebekleştirip
Umudu
Islığında Eylül türküleri
Cunta kırığı kalemler gibi
Şafağa asıp kaderi
?'aşk olsun çocuk
acıyorsam sana anam avradım olsun''
Eyvallah....