Ağır Serenat

bak şimdi

durupdururken sabah oldu

durduk yerde

sustu ağustos böceği

son ağustosunu yaşar gibi ağaçlar eylüle öfkeli

gecenin yorgun düşen yanıyım

yalan sevişmelerden üstelik

ağaçlar unutmuş yağmurda dinlenmeyi

damağımda tan yerinin ağaran tadı

senin gelmeyeceğinin hayatsal anlamı

kaldırım taşları da biçare gözümde

ne de olsa ezip geçtiğindir o da yürekdaş ölümüme

azgın anaforların ortasında

ateşten bir can simidi ölmek

tanrıdır şiir

o sevilen kadın

imgesini her an özlediğin

ben

kendi sularında

sevimsiz bir ıslık

sensiz bir unutkanlık ah ne zavallı