Ağır Yaralıysa Aşklar /manasız Yazılır Bende Sonlar...

Zembereği boşalmış zamanın

Akreple yelkovan birleşiyor gecemde

Bütün tik taklar aşkı vururken

Tembellik ediyor tavanda gözler

Kusura bakma geleceğim

Bu gece sensiz sevişeceğim

Bugünden yarınlara gecikeceğim

Senler pusu kurmuş karanlığıma büyüsünde sokaklarım

Gece izlerini örtmeye hazır senden başkası çirkin

Yatak sahnesinde yüzünü gizleyeceğim

Mevsim aşkın ölüm vaktidir derler

Aşk için ölene söveceğim

Hırçınlığıma kanma gönlüm

Ben bu uğurda ardımdan diz dövdüreceğim

Ecelse gelen beklesin

Araç arama sevgilim istediğine bineceğim

/Gün gelir viraneye döner o kalp ayakların dolanır ayaklarına

İçeceksin acımı kana kana bu yara hatıra kalır avuçlarında/

Bir garip ben olur ayrılık

Sokulur hoyratça koynuna

Ardımdan düşen yaşlarında toplanır hüzün kırıntılarım

Bu bir ben olurum

Bir sevdam

Birde anılarım, hatıralarım

Kadeh değerken kanlı dudaklarına

Çenenden akar ahlarım bağrına

Bir derin iç çekiş sokulur gece sarhoşluğuna

Tutamazsın kendini tutamazsın

Salınır iki damlası ben olur yanaklarına

/Ağlama artık sevgili boşluklara ağlama/

O hüzün ki umuda yoldaş edilirken sensizliğimde

Kuruttuğun düşlere kör bakar esrarlı gözlerinde

Eskittiğim zamanı zavallı bırakır ihanet hasretinde

Senden bir ışık bile yanmayacak bu şehirde

Tüm senli geçmişleri savurdum kırlangıçların göç mevsiminde

Mahrem gecelerinde bitti namusçuluk oyunların bahanende

Ebabilin kanatlarına tuzak kurup fizik kanunlarına inat sende

Küfretmek kadar inandırıcı olmadın bende

Güle güle sevgili güle güle

Her şey başladığı kadar doğal bitiyor dönencelerde

Günahlarımın gölgesinde

Kendi ellerimle süslüyorum ölüm çiçeklerini

Taziyeler düşürüyor titreyen dudaklarım telkini

Gidişinin son yolculuğuna uğurluyorum bendeki seni

Senli ve sensiz tüm zamanların arasına sıkışmış beklentileri

Yıkıyorum artık yıkıyorum sevgili

Aptal bulduğun mutluluğun penceresine umut takıp

Kilitlerini kırmayacağım açacağım sevgili

Yalnızlığımın ritmik sancılarına boğuk hırıltılar ekleyip hıçkıracağım

Susacağım sevgili

Odama sızan hava son sensizliği hatırlattığında

Duvara yaslayacak yorgun bedenimi sigaramın dumanı olacaksın

Tüm nefesimle içimden söküp atacağım boşluğa seni

/O duman ki hayalime takılan gözlerimdeki resmi boğan

Bir bitişin eşiğine getirilecek hayatın ve dağ gibi sevdamın ardından

Yıllanmış şarap tadındaki ayrılığınla yüzleştim en acısından/

Gözün aydın sevgili!

Düşlerimden bile kovuyorum seni

Senin için olmaya çalıştığım iklimlerin depremlerini yaratıyor benliğim

Yoruldum!

Bir umudunun bir de senin peşinde sürtüşlerimden

Topraktan gelen şu beden çamurlaştı akıttığın selden

Köhne çardakları kırılgan bulutlarıyla bir şehir kadar uzaklaştım senden

Yoruldum senden, bizden, benden

İlkten sona bir adım atarken sensiz bir çığlıktı kesildi soluğum derinden

Koca yeminler savurdum dönülmez yollara dönerken

And olsun ki;

Mühür bastım dudaklara ölü toprağı serptim yollarına

Yüreğimi gömüyorum sensiz sevdalara

Elveda sevgili elveda...

(Uzun şiir modasına bir örnekte benden olsun istedim,

kalemi kaldırmadan döşendim eyer koptuysa bir yerlerde

tıpkı bende kopuk kopuk yaşanan bir hayat gibi olsun istedim...)