Ağla Artık Sevgili

Gidişin yangın yeriydi yürek coğrafyamda

Umutlarım kül kül savrulurken

Akşamüzeri şahikalardan esen bir rüzgarla

Ayaklarının dibine doğru

Ağla artık anla artık sevgili

Muhteva-i aşk ile kavrulurken

Bu kalbe dardır bu sine

Artık

Düşlerimde kan görüyorum sonra revan görüyorum

İklimlerden aşıp dört nala yokluğa at sürüyorum

Yokluğun ağrıdır içimde,

Bu gidişten sonra nice yenilgiler tattım

Kaderden payımıza firkat düşünce

Keder ile hem hal olurken gönül

Merhem kar eylemez oldu sızıma

Nasihatleri bir kenara fırlatıp attım

Efsunlu şarkılar dolandı sonra dudaklarıma

Artık

Yokluğunun karanlıklarında mum gibi eriyorum

İsminin her harfinde pervane gibi can veriyorum

Malihülya dökülürken kirpiklerimden

Bomboş kalan avuçlarıma damla damla

Sensizliğe avaz avaz seslenirken

Derdest oldu bakışlarım

Yankısız bir ses, lal oldu dilim

Hiç bilinmedik efsunlu bir makamla

Yinede ardın sıra şarkılar şiirler mırıldandım

Artık

Duy, düştüğüm her düşte kalbimi çarmıha geriyorum

Güller kurudu gülistandan baldıranlar deriyorum

...Eriyorum

...Eriyorum