Ağlama Ben Varım Demedin Ki

ne üzüp durursun garip gönlümü

tüketiyorum sensiz ömrümü

üzülme oralar da bükme boynunu

ağlama ben varım gül demedin ki

sahra çöllerinde sefil dolaşan

hayaline aldanıp bendim konuşan

meleği itip şeytana bulaşan

ağlama ben varım dön demedin ki

hatayla olmuş ne olduysa

bize rastlamış nasıl bulduysa

ayrılık en büyük kusursa

ağlama ben varım gel demedin ki

hiç kimse bir haber getirmez

bu hasret bu özlem bitmez

aşk menziline erişilmez

ağlama ben varım koş demedin ki

develi köyü

pamukkale

denizli