Ağlama Dünya Ağlama
kayıp bir şehirde
öylesine yılların arkasına
gözlerim kalmıştı
sonkez mezarında ve sonkez ağlıyordum
göz yaşlarım ıslatmışken toprağını
dokunmaya bile kıyamadım
güvenim yıkılmışken
atmışken kendimi boşluğa
kim dokuna bilirdi ki bu şehrin toprağına
gülü sev dedim olmadı gül soldu
kelebek dedim bir gün yaşadı
bir gün yaşamasına
rağmen sevgisinin peşinde koştu
kim dokunabilirdi bu şehrin topraklarına
adım adım dolaşmışken
gözlerim aramadı mı seni
bakmadı mı arkasına sonkez sevmedi mi
benim uğruna ölmedi mi
atmadımı kendini kurşunların önüne
sevmedi mi şu küçücük yüreğim
sevmedi mi seni ölümüne
karşılaşmadı mı
dünya bile bıkmadı mı benden
dokanabildi mi okyanuslarına bırakamadı mı
son kez dudaklarıma gelen yaşlara
dokunamadı dünya
dünya bile dokunamadı
bakmadı mı sonkez kendine
durmadı mı şöyle bir köşede
sonkez gelmişken mezarına
ağlama dünya ağlama