Ağlamak Geldi

Dün yine aklımdaydın saatlerce,

Önce ölümü düşündüm sonra sensizliği.

Bir şeyler söyleyebilmek ne mümkün ,

Sanki bilmiyorum cevabı da susuyorum .

Acaba sensizlik mi

Yoksa ölüm mü korkunçtu !

Farkı yoktu birbirinden ,

Ölüm sensizlikse ,sensizilik zaten ölümdü ...

Her defasında kaçıyorum kendimden

Aldığım meyde teselli etmiyorki,

Varlığınla yokluğun arasında gidip gelmekten.

Ne düşlerim beni tutuyor ne önüne düştüklerim.

Aklımdaydın ya çıksan diyorum

Bi fırsat bulsamda dünyaya dönsem.

Yaşanmıyor çünkü böyle varlığına hasret,

Yokluğuna tutsak .

Bin parça olan gidip gelmelerle bir çocuk gibi

Coşkun akan deli sulara,amansız esen fırtınalara

Benim gibi yalnız gezen martılara

Karışıp içimden ağlamak geldi .

Rüzgarın koynunda seyyah olmuş kum tanelerine

Gurbet gurbet gezen papatyalara ,gelinciklere

Boşlukta gezen yalnız insanlara

Katılıp içimden ağlamak geldi.

Sevgimizi idama mahkum eden darağacına

Çekemeyen o zalim kullara

Gecenin en ıssız karanlığına

Haykırıp içimden ağlamak geldi....