Ağlamayı Bilmeyen Çocuk
Sokakta geziyordum yine
Küçük bir çocuk gördüm köşede
"abla"diyerek bana seslendi ,
Yanındaki torbadan
Bir su almamı istedi.
Yüzüne baktım çocuğun
Gözlerinde umut ışığı sönmüş
Ağzının açlıktan nevri dönmüş
Mutluluğu kalbine gömmüş
Hüzünlü düşünceleri kafasına ağ örmüş
"çocuk" dedim "adın ne kaç,yaşındasın?"
Adım Ali dedi çocuk
Ben yedi yeşımdayım.
Neden buradasın,okulun yok mu?
Abla bana baksana sence paramız çok mu?
Peki Ali okula gidemediğin için hiç ağlar mısın?
Bilmiyorum abla ,o kadar çok ağlamamaya zorlandım ki
Ağlamayı bilmiyorum artık
İşte o an hayatımda
Bir dönüm noktası
Kalbimde bir acının sızlaması
dudağımda "neler var hayatta"cümlesi
beynimde bu çocuk için küçük bir acıma tümcesi
oluştu.
Unutmadım o çocuğu
Ve
Giderken
Bir onliralık attım önüne
Su almadan.