Ağlar Aşk Garipleri

Sevdanın derininde kalemim ne arıyor?

Ruhumu öne almış geziyor gündüz gece.

Saklanırken ininde, elemim ne karıyor?

Hayat başlı başına çözülmez bir bilmece.

Bu nasıl bir rivayet, o aşk ki tarifi yok

Ayrı ayrı gezerler, yürek ayrı baş ayrı.

Aşka davet ederken yolu var arifi yok

Gönüller birleşirken gözlerdeki yaş ayrı.

Uzanıp sonsuzluğa ayak yorgun kol kırık

Kalplerinden vuruldu, tutulurken ipleri

Kor bağıra konurken genizlerde hıçkırık

Her gece düşlerinde ağlar aşk garipleri

Yürekleri yakarken, sevda denilen duygu

Gönül nağmelerini anlatan bir dil vardı.

Çıktı toprak üstüne hasret denen o kaygı

Oysa sevda yolunda bülbül ile gül vardı.

Yazarken kalemleri, aşk hep şaha ererdi

Harcadılar bir ömrü geçmişleri yok sayıp.

Önce güneş çekildi, Şeytan murada erdi

Şimdi viran bahçede bülbül öldü gül kayıp.

İşte o günden beri, yağmur toprağa küstü

Birleşip aşk bilmezler, bülbüle mezar kazdı.

Sevdaya çıkan yolda hazan rüzgarı esti

Artık onlar gülmezler, sonu hep kader yazdı.

ŞİİRLERİN ŞAİRİ....

ZAMANSIZ ŞİİRLER...