Ağlayan Yürek

Bir yürek var ki;

Geçmişin acı izlerini taşıyor

Hemde bilinçsizce,

Sahtekarlığın bataklığına batarak.

Nasıl ki bir virüs

İnsanı hayattan koparıyorsa

İşte bu sahtekarlıkta,

Yüreğe yaşam ile ölüm arasında

Uzunca bir köprü kuruyor.

Yani yürek,

Ne ölüyor

Ne de yaşayabiliyor

Hep ikisi arasında kalıyor.

Ah! o mutlu görünen zaman

Neleri götürdü ki,

Kimbilir neleri getirecek

Hani hiçbir şeye değilde

Her gece yıllanmış acılara

Bir kadeh daha kaldırmak yok mu

İşte hepsinden daha çok acıtıyor yüreği

Daha çok ağlatıyor.

Sonuç mu?

Mutluluğa yoksul

Yaşama öksüz kalmış bu yürek...

Bir zamanlar

Neleri göze alıp,

Kimlerle volta atmadı ki

Kaç yalan gönlü mutlu edip

Kaç sevdaya yelken açmadı ki

Akıllanmadı bir türlü - Akıllanmadı

Bak, hepsi şimdi gitti terk edip.

Halbu ki,

Mutluluk denilen şey

Bir nefes kadar yakındı

Ama! kalp kendini

Göz yaşları pınarın'da boğmalar da şimdi.

Adı dizeler de eser oldu

Acısı dinmeyen,

AğLayaN-YüReK

DeLi-oĞLan