Ağlayan Yürekler

Masalsı bir zariflik içinde harcanıyordu insanlar.

Dünden kopmuş,bugünü unutmuşçasına sarhoştu kuşlar,

Sonra martılar..

Ucu bucağı olmayan bir feryat!

Çığlığına ateş düşmüş bir aşk

Kimine kin,kimine küs bakışlar..

Sonraları,sonları

Kopuk.Kırık hayaller işte..