Ağrı Dağı Efsanesi Mizgin Ve Keje

Hey pirim,

Kaç zaman evveldi kaç zaman öte

Develer tellal pireler pir vekili arşınsız dururken zaman

Ötelerden daha öte

Zamansız bir zamandı yaşanan..

Efsunlu bir aşk belki mevhum bir olası

Efsane ki ne efsane.

Mizgin,

Yelesine savruk bir uçarılık

Yılmaz bir yürek ve cesaret ehli

Ulu bir çınar kadar sübut

Söz düşmeyince ahraz- sükut

Cemaatlerde söz dolansa diline manalı söz sahibi yiğitti

Keje,

Dağların leylak kokusu tüterdi sinesi

Ceylan kadar ürkek.. masum

Yamaçlardan geçerdi beklerdi

Mizgini aşk susuzluğuna susak

Yüce dağdır Ağrı

Bakışlarını Mizgine vermişti sanki

Ayaz ve korkusuz

Düşmana soğuk...ürküntü

Dosta sıcak, masum..

Efkar sarkardı buzlarından Ağrı nın

Mizginin yüreğinden aşk

Gözeneklerinden efsane süzülürdü Ağrı karlarından

Mizginin yüreğinden sevdaya türkü..

Bulutlar öperdi karlı başından Ağrının ?hoyrat

Mizgin, Kejeyi öpmeye kıyamazdı- okşardı saçlarını masum

Yağmurda ıslanırlardı- sebepsiz

Gökkuşağı sarardı bedenlerini- edepsiz

Renkler.. çiçekler.. börtü böcek sevdalarının tek şahidi- mihnetsiz

Ey pirim

Aşk Allahın bir lütfu

Gerçek..

Samanyolunda alev

Susar gök kubbe

Yedi arş bela

Tarumar gece

Be heyy

Dağ koynu yatak,

Her kaya dibi yastık yeri

Serabın sonu belirsiz düşlerin

Geçit vermez Mizgine Ağrı'nın hiçbir yanı

Be heyy

Yüreğe gürz gibi inen sevda

Duyar mısın, anlar mısın azda olsa

Nar çatlağından sızan ateşi..

Ey pirim,

Zamansız bir zaman

Ferman salınmış bir kendini bilmezden

Sevda zindanda demiş

Sevda yasak demiş

Mizgin eşkıya demiş

Be hey uğru

Be hey esrik dile konuşmayı esirlik sayan zül

Düşer elbet zaman hür bir sevdaya

Ne Mizgin Kejesiz olur

Ne yüreği vaz geçer aşktan

Koca bir ateş yakılmalıydı çakmak taşından

Bir değirmenin bağrında aş pişmeliydi aş niyetine, aşk niyetine

İki dirhem öksüz vebal

Düşün hangi olası bir hüküm

Hüküm ki hükümdardan öte

İnsan zebil

Ne kanun hükm eder ne imanı kamil

Ne posta döşenen baş

Ne posta konan ehil

Be hey..

Dağ üstüne dağı konduracak kadar kudret sahibi

Hakkıyken iki yüreği bir etmek bir yüreği

Kapkara bir gergefe vurdun kara bir çileyi

Mizgin

Keje aşkından yangın

Töre ki katranlı bir yol

Ne yana dolansa bulaşık

Keje başkasına beşik kertmesi verilmez yürek sahibine

Mizgin sevdada yitik

Karşı dururu geleneğe ? Olmaz..!! ? der

Bir gece ki karanlık ve zifir

Bir gece ki ay utanmış töreye

Bir gece karar verir iki seven yürek

Kaçmak en iyisi..

Kaçamak bir söz

Keje yi alır atın terkisine Mizgin

Ses etmeden alırlar yol- çok geçmeden duyulur

Peşi sıra atlar- silahlar koşulur

Ağrı nın zirvesine yol

Yakalanır iki seven yürek ? kar ve boran içinde

Acımasızca yerlerde sürülür.

Mizgin der ? Ne olur dokunmayın kejeye

Benimdir kusur

Mizginin iki kolu kırılır

Kanlı akan nehirin sularına atılır

Keje dayanmaz Mizginin bu haline

Ardı sıra kendini atar

Nehirin sularına

İki seven nefes bu nehirde sus olur

Ağrı'nın karlı başı

Sevda ateşiyle erir yok olur

Derler ki şimdi

Her baharda

Bu nehir kenarında iki dal çiçek açar

İki çiçek ki eşi benzeri yok

Bir Mizgin

Bir Keje denilir..

Be hey pirim..

Kaç zaman evveldi kaç zaman öte

Develer tellal pireler pir vekili arşınsız dururken zaman

Ötelerden daha öte

Zamansız bir zamandı yaşanan..

Efsunlu bir aşk belki mevhum bir olası

Efsane ki ne efsane.

Susar koca Ağrı bu aşk efsanesinde

Susar bağrını yakar

Ateş-i sinesinde