Ağu

Parmağındaki izler

En çok nedameti uyandırdı

Sunağına döküldü kan zebaninin

Arsızca gülümsedi hasaretinde, kin

İçinde hançerin aşk ve zehir

Durdu ateşin acısında kızıl kor

Ab-ı hayat narda dönüştü nur'a

Kurudu gözleri akan nehirlerin

Ak düştü zeylin kakülüne

Uçtu can ,bedenden kaçarcasına

Sustu Hamuş'u duyunca zuhur

Ağla gözündeki zebercedi

İndir iki yanağına

Sur üflenir gibi çığ düşlerim

Erguvan bir ölümle birleşti

İçti şarabını aşkla Şems

Kuş düşürdü kanadını,

İbni Kesir üfledi lal sancağına

Rum illerinden gelirken huri

İklim ,alkım, aklım hep yüzünde

Açıldı gökkubenin kapıları

Zulumu bir rast, parmağında neyzenin

Durdur acısı sensizlik olan dünyayı

Ün'ü elifle başlar elifba'nın

Ruhunu kesbet, on iki ahterin

Ar'ı, narı ve rüyayı unut

İçindeki kara yusuf un

Kusuf, gün ve ay kuyunun

İbadetin ve kesavetin ummanı

Nur'un şehrin bir yakası

İkra etme, kaldır yüzünü

Uçurumum, ayaklarının altında

Dur gitme,,,