Ağyar Yangımında Güz Afarozu

Adı konulamayan aşkların

Resmi geçit töreninde tanıdım gözlerini.

Sanrılarımı hançerlerken gülüşün,

Aklımı dolduruyordum boş odalara.

Gözlerinin ferinden damlıyordu ölüm

Bir kaç kelime sonra,

Öldüm!..

Ağyar yangımlarımda Nil'e susamışım

Gökyüzünü sarıyor rüzgarlarım

Ateşi körüklerken nehrin boğazında Mikail

Binleri susturan mektubun hatrına

Dökülüyor gözlerimden aşk

Kurban benim, katil sen,

Katil binler!..

Yusuf'un kuyusunda yakalıyorsun beni (ansızın)

Elini uzatıyorsun, elinde kor alev

Tutunmak hercai yanılgı iken,

Kanıyorum ellerinin kül beyazına

Yakıyor avuçlarının sıcaklığı

Gözlerim takılıyor gözlerine

Suskularına bırakıyorum bu aşkı

El pençe divan,

Adım adım uzaklaşıyorum

Gözlerinin alev güzelliğinden...

Sanrı üstüne kurulmuş dinleri

Bertaraf ederken zavallı aklım

Bir çift gözün ahuladığı zehirdin sen

İçtikçe içesim gelen

Üstelik hazana varmışdı düşsellerim

Gönül göklerime divit ucuyla kazıyordum adını

Bulutlar seni bana anlatamazken

Dilimin tutukluğunu niye affetmiyorsun!..