Ah Bir De Görsem Seni

Zordu sevmek,

Kolaydı unutmak henüz yolun başında...

Tüm diretmelerine rağmen hayatın

Sevmekti güzel olan...

Ah bir de görsem seni...

Adı yoktu derdimin

Sen desem yoktun

Sensizlik desem hiç var olmamıştın...

Sorma!

Sensizliği...

Ah bir de görsem seni...

Gün ağarıyordu sesini dinlerken

Yanık sesli kadın "yoruldum" derken

Bütün yorgunluğumu alıyordu sesinin yansıması...

Ah bir de görsem seni...

Veda etmek yoktu

Zaten beceremiyordum...

Derin bir iç çekiş vardı

Söylenmemesi gereken sözlere...

Ah bir de görsem seni...

İlk bakışın hayaliydi yüreğimdeki

Çaylar demlenirken gülüşünü izlemekten ibaretti belkide hayat...

Bilmiyorum,

Nasıldır kokun...

Ah bir de görsem seni...

Özlemekti kalbime sancılar veren

Bir gülücüğü

Bir selamı...

...ve zaten olmayan bir hasret vardı

Özgür bırakılmaktan ziyade

Sev beni demelere...

Ah bir de görsem seni...

Sevme beni deyince

Ateşler yanıyordu sana giden yollarda

Depremler oluyordu attığım her adımda

Rüzgar duruyordu savurmuyordu sana doğru...

Varsın yanayım o yolda

Ayaklarım tökezlesin

Kavursun çöl rüzgarları bedenimi...

Ah bir de görsem seni...

Görmeden seviyorum seni

Ellerini, gözlerini, ay yüzünü...

Ah bir de görsem seni...