Ah Bir Deniz Olabilsem
Denizin kıyısındayım
Hem sessiz hem yalnız.
Arkamda bütün hengamesi,
Bütün ıstırabı, çirkinliği ile
Bu vazgeçilmez koca şehir.
Önümde ise mavi ipekten ege.
Benim gibi durgun, benim gibi yorgun
Hem sessiz hem yalnız.
Ah bir deniz olabilsem ben de
Alabildiğine engin ve mağrur.
Korku olsa sessizliğimde,
Rengimde doyulmaz huzur.
Martılar süzülse üzerimde,
Bin bir eda ile çığlık çığlığa.
Bir vapur geçse sırtımdan salına salına.
Kudursam kimi zaman dalgalarca,
Öfkelensem hatta köpük köpük.
Ah bir deniz olabilsem ben de.
Sen de hep yanıbaşımdaki,
Benden uzak rengarenk şehir.
Fakat sen hiç kirletmesen beni.
Hele bir de temizlemeye çalışarak,
Yapmacıklaştırmasan sevgini.
Olduğun gibi kendince sevsen
Kocaman iri ellerinle başımı okşarcasına,
Benim seni dalga dalga okşadığım gibi.
Ah bir deniz olabilsem ben de.
Vursam kendimi senin kıyılarına
Kalbine bir adım daha yaklaşamam belki de.
Olsun! ben yine de vursam kendimi kıyılarına.
Ah bir deniz olabilsem ben de.
Sabırla beklesem med vaktini
Bir katre daha sokulmak için merkezine.
Cezirde çekilmek üzre kabuğuma yine.
Ah...
Bir deniz olabilsem ben de.
Bir okyanus olabilsem hatta.
Kıyında dolaşmak yerine,
Tümüyle sarsam sarmalasam seni.
Denizin kıyısındayım
Hem sessiz hem yalnız.
Arkamda bütün hengamesi,
Bütün ıstırabı, çirkinliği ile
Bu vazgeçilmez koca şehir.
Önümde ise mavi ipekten ege.
Benim gibi durgun, benim gibi yorgun
Hem sessiz hem yalnız.