Ah Bir Erkek Olsam Anlatırdım Sensizliği

Ah bir erkek olsam!

Bak gör o zaman, nasıl anlatırdım rezil sensizliği..

Gece yarılarında atardım kendimi karanlığa..

Kahrolası yalnızlığı kazırdım ayaza..

O güzel adını yazardım kaldırımlara; kanımla..

Üşüyen ellerimle, titreyen naralar atardım pencerenden içeri..

Devirirdim tüm meyleri; bahçe kapın önünde..

Yoluna gül diye ben serilirdim..

Ah bir erkek olsam!

Bak gör o zaman, nasıl anlatırdım rezil sensizliği..

O mağrur yüzünü göreyim diye;

Vururdum kendimi pencere denizliğine...

Oturup sokak lambası altında; hesapsız acı çekerdim belki de..

Güneşi beklerdim, caddeler üzerinde...

Seni bir kez görme ihtimaliyle;

Arşınlardım şehrin tüm sokaklarını...

Ah bir erkek olsam!

Belki bir nebze anlatırdım sensizliği...