Ah Gelsen

Gitsem Kerem'in külü savrulur, akıl esir olur ruha

Sussam sabahları kararır bütün sokakların

Kitabelere sığmayan destandır yalnızlığım

Bir canda yüz bin beden çırpınır

Esrik çığlıklardır ruhuma hükümran

Akşam alacası ölür gözlerimde

Suyun yüreği ateşin sesiyle birleşir

Toprağın kalbi durur

Çığlıklar diken üstünde, sesler gömülmüştür

Gece serilmiştir çöle, Güneşe mayın ekilmiştir.

Tapınakların rahminde tanrıların hücresi

Ve her kelimesi insanın yenilgisi olan dua

Tarih bile kendini yalanlıyor buralarda

Fokurdayan sessizliktir bendeki fırtına

Zerdüşt kovulur yurdundan

Savrulan gün... harelenen insan...

Ah gelsen... konuşan sesim olsan, dursan

Sen bu çölden sığınılacak gölge olsan

Yüreğimden çıkmış gibi sırılsıklam...