Ah Koca Yürekli Minik Adamım
yine akşam oldu
evimiz bomboş ve yokluğuna hala alışamadı bizim gibi
duvarlar suskun, pencerenin ağzını bıçak kesmiş
hüzünü örttük koltukların üstüne
sensiz renksiz sanki çiçekler.
şimdi olsaydın sofra kurulurdu
sen pijamanı giyerdin yine
en sevdiğim ve sana yakışanı
sonra otururduk hepberaber
ve açardın bi 70lik
dertlerinden arınmak için
içerdin keyifine
arasıra anneme takılırdın
gülerdik bu halimize ah koca yürekli minik adamım
sonra gözlerin uzaklara dalardı
bişeylere kızardın hep
ardından içerdin yine
meylere satardın derdini kederini
beyaz denizde hür ve özgür yüzerdin
şimdi sensiz evimiz bomboş ve yoksun
sofra küskün
70lik uğramaz oldu senden sonra
ve uzaklara dalan gözlerin yok.
ama sen yinede hep mutlu ol oralarda
üşüme,
uzaklara fazla dalmasın o ışıldayan gözlerin
sen niye takıl anneme
bize gülümse bulutların arkasından...