Ah Mualla

ne zaman hüzünlü bir gecenin içinde

seni düşünmeye başlasam

hazan bulutları çöker gözlerime

ya bu şehre yağmur yağar

ya da bir kaç damla yaş süzülür

sessizce yanaklarımdan

o eski ve senli günlerime dönerim

buz tutan hayallerin içinden geçerim

hani okul çıkışı el ele tutuşarak yürüdüğümüz

ağaçlıklı yol gelir birden aklıma

her yeni günde

kuşların senin adını söyleyerek başlattığı

şarkılar çınlar kulaklarımda

şimdi düşünüyorum da

ne güzel günlerdi o günler

ah Mualla

belki de ben

on yedi yaşın felsefelerini yaşıyorum

bu günkü aklımla

köşe başındaki turşucuda içtiğimiz

acılı ekşi turşu sularının tadı

bu gün yaşadığım günler gibi

tüm burukluğuyla hala damaklarımda

hani hatırlar mısın

okul yolundaki bankların üzerine oturduğumuzda

biz ne güzel şiirler okurduk birbirimize

sen benim gözlerime bakardın Mualla

ben senin okuduğun mısralara takılırdım

öylece kaybolurduk şiirlerin büyülü dünyasında

en çok sevdiğimiz şairdi Ahmet Arif Cemal Süreya

ve Cemal Süreya'dan öğrenmiştik

verilen sözlerin sonunda bedel ödeneceğini

verilen sözlerin sonunda harflerin kaybedilişini

ve sen yine de ne çabuk unutmuştun

harfleri heceleri kelimeleri

birbirimize kurduğumuz o anlam dolu cümleleri

inan ben hala unutmadım Mualla

ne seni ne de benden habersizce ayrılıp gittiğin

o günün tarihini

ah Mualla seni bir andığımda

ağzımdan kaç bin ah çıkar

bir bilebilsen

bir bilebilsen Mualla

ah be Mualla

sinema afişlerinin asıldığı yolda

el ele tutuşup afişlere baktığımız anlar geldi aklıma

şimdi baktığımda ömrüm bir film şeridi gibi

ekşisiyle acısıyla geçiverdi

geçiverdi yalnızlığımla

ve bunun tek sorumlusu inan ki sensin Mualla

bu gece yine sessizce çıkacağım

hayal dünyamın içinden

ve yalnızlığıma sarılıp

kaybolup gideceğim zamanın sonsuzluğuna

yarın gece

başka hayallerinde görüşmek üzere

sana şimdilik hoşça kal

hoşça kal Mualla...