Ah Sen......

ah sen ...

o adam....

nihayet sağnağın dindi....

avuç dolusu aşka uyandım gece yarısı,

yokluğun ince bir sızı

ve sineye çektim garipliğimi...

.....düşümdeydin......

ah sen...

bakışları buz gibi gri,

istasyon çıkışında,

kirli sakalıyla

yüreğine abanıyordu

kayda aldığı şehri...

uzun saçları

ceketin yakasından içeri

yanakları hafif çökük ,

gönlü zemheri....

/ihtimal kızıl kor akşamlarda,

ağlıyordu gözleri../

ah sen;

göçebe ruhlu,

esmer yüzlü,

geceye emanet serseri...

bazen katı,

bazen esnek,

bazen kederli....

belki hep aynı kırgın inatla,

vazgeçtim sevmelerden

"aşk bir ateş çemberi ",

hiç dinmeyebilir,

yazılırken usta şairlerden

iki kaşının arasında,

......ölüm gibi....

ah sen,

gönlümün son göz ağrısı,

aşkına aşık olduğum sevgili..

diret sevdanla,

öğret yeniden sevmeyi,

bir fark yarat....

hazırladım kendimi....

ah sen;

o adam...

gökyüzü kuşanan,

yağmur olup yağan,

aşka firar edensin...

sen,

halden anlayan

garip bir ecel gibisin...

ve sen.....

ah sen...

o adam..

aşkınla yakıp,

külünü göğe savursan

namerdim buraları bana mezar edersin....

ah sen...

......sen....