Ah Zenubia

Baalbek'ten alıp götürdüler seni

Bileklerine altın kelepçeler vurarak

Adın Leyla adın Zenubia

Yıkılsın sütunları bu koca şehrin

Kocaman ümitleri solan her küçük gelin

Senin ağıdını yakacak Zenubia.

Onların da bileklerine takılacak altın kelepçeler

Çocukluğuna doyamamış taze çiçekler

Sevmeyi öğrenmeden daha

Ah Zenubia,

Senin suçun neydi

Güzel olmaktan başka

Neden başın böyle eğildi

Hapsolup hasretin kör kuyusuna

Aşka küsmek çare değildi

Ah Zenubia

Mızrağım seni korumaya yetmedi

O kelepçeler keserken bileklerini

Benim kalbim kanıyordu sanki

Oysa senin kalkanındım ben öyle deli

Roma çökse üstüme vız gelirdi

Gel demedin Zenubia istemedin beni

Çağırsan gel desen, durur muydum bir an

Kaderine razı olup susarken sen

Bekledim bir tek işaret senden

Ah Zenubia

Töreye teslim oldu ellerin

Oysa ben senin için savaşabilirdim

Bekledim gel demeni hatta gel desen

Ölümle bile vuruşabilirdim.

Ah Zenubia

Şimdi altın kelepçelerin kolunda

Sevmekten ırak bir ülkenin kraliçesi mi oldun

Mutsuzluğun renginde kına avucunda

Son defa bir emir ver muhafızına

Çağır ki, onu son bir kez yanına

Yakut gibi bak ne olursun

Ve sonra

Hançerin aşkının vedası olsun