Ahilas

ah ~s~

biz her bahar seninle hayatın bütün savurganlığına inat

kabaran tomurcuklarımız ve uzayan dallarımızla

mücerret bir zamanda kıyama duracağız

bana bir harf daha verseler mucizelerden

gözlerindir aşkın rotası, bırak okunmasın

ah ~a~

biz her sağanakta birbirimize sığınacağız

batan bir geminin ihtişamı gibi görkemli

kirpiğimizde yaşlı bir umut kadere sancırken

seyrelmiş telaşlarımızla dostluğa saklanacağız

bana yaşanmamış hikayeler ver

ah ~l~

biz seninle her gitmenin dününde çocuk kalacağız yine

gelmelere aşiyan sabrımızla yeni yeni acılar yetiştirip

durgun pazar günlerinde ne günah işlendiyse artık

gururumuza rağmen bağışlayacağız herkesi

bana bencil korkularla gel

ah ~i~

biz her ikindide bir fincan kahve aralığına dolarken

kilometrelerce uzaklığa inat sevinçlerce hüzün taşıyacağız

ben sana karanfil toplayacağım iklimlerden

sen bana teselli ısmarlayacaksın gözlerinden

bana vefakar mağlubiyetler ver

ah ~h~

biz seninle keskin bir sirke yahut küflü ekmek gibi unutulacağız

kafiyesiz sabahlara uyandıkça keyfimiz imlasız mutluluklar uyduracağız

her şey sevecen gelecek o an belki derdimizi anlatmaktan yorulmayacağız

ilaç gibi, aman gibi, derman gibi, basılmamış bir morfin olacağız birbirimize

bana az kullanılmış yalanlarla gel

ah ~a~

biz seninle cam önünde iki kaktüs

gardımız düşse de hüzünden küflenmiyor ya içimiz

biraz dayansak diyorum; düzelecek düzenimiz

ah benim yardan yaralı güzel kardeşim...

elimi bırakma...

sevmek seni;

bir göğercini göğe havalandırıp

maviden bir eslik umut, ki temaşa

ve kanatlarıyla dünyayı kucaklamak gibi...

fulya/nisan2012