Ahirim Sensin

Gündüze kızıp da geceyi yakıp

İsimsiz sokağım şehirim sensin

Yarısı kurak bir iklimden çıkıp

Ben akrebim ey yar zehirim sensin

Kendimce dert yandım içimi kusup

Köşeme çekildim herkese küsüp

Şükürle, dûayla, sabırla susup

Ey umut ışığım sihirim sensin

Düşlerim düşümde sürünür yerde

Gönlüme gönlünü çekinme ser de

Kadere imân et gerçeği gör de

Evvelim değildin ahirim sensin

Kağıdım, kalemim şiirim sensin

Vuslatı kelâm