Ahmet Hocam

Garibim sözüme sakın kırılma

Gönlümdeki dostdun sen Ahmet hocam

Asıp da yüzünü bana darılma

Dünyaya küserim ben Ahmet hocam

Sen ki can bağının bağban gülüsün

Gönül bahçemizin şen bülbülüsün

Nur parçası yüzün her daim gülsün

Tebessümün cana can Ahmet hocam

Anla ki gariplik var imiş serde

Gel otur yanıma ortak ol derde

Kan damlıyor gözden her bir seferde

Anlarsın belkide sen Ahmet hocam

Öğrettiler ağlıyorken gülmeyi

Bilirmisin yaşıyorken ölmeyi

Yüregim üstüne kanlı gömleği

Gül diyerek bastım ben Ahmet hocam

Yıllardır unuttum tatlı canımı

Kaç defadır değiştiler kanımı

Pusulasız kaybetmedim yönümü

Hep kuzeyden estim ben Ahmet hocam

Yere diz çökmeden yığıldın mı hiç

Bir yudum içmeden dağıldın mı hiç

Darın kurulmadan boğuldun mu hiç

Göğe yürek astım ben Ahmet hocam

Gönül beşigimi hep boş salladım

Kul Garib'im kader güler belledim

Kırık sazı zülfüm ile telledim

Gayrı geçmez oldu gün Ahmet hocam