Akdeniz Dostum

Hatırlasana Akdeniz dostum

Ben en çok ölüme koşar gelirdim

Deniz mili iç çekerdin sen

Yas'lanıp ağlardık öteki kelimelere

Acı zıpkın ama yeşileydi yosunun semahı

Gitme dediği duyulurdu deniz kabuklarının

Mutedil direnişini sürdürürdün ardımdan

Şehir zaman takılarını çıkarırdı

Kült bir denize bakmak gibiydi umulan

Omuzlarında nazenin sonu taşıyarak

Güney gamzeleri sen dolu gülümserdi

Kaldığı yerden hep toprak

Derin hayallere sığ'dım meğer

Düşlerim gökyüzünün yıldızlarında görülmüş

Üzerinde ağaçlar büyütmüş sevdiklerim

Şimdi ad'ımın kızılında dünya

Dizlerimin bağında hayat

Yol yol uzun yıl yıl tenha

Nihayet ölümsüz uğradım şehrin telaşına katık

Keyfine kederim

Sakla sana beni Akdeniz dostum

Uzansam diyorum kumsala

Yarım deniz yarım kız

Ellerimde ilk dördünün ışığı

Soyut tanıklığında can kıyılarımın

Yüzsem ölüm suya düşer mi tenimden

Arada bir isyana eğilerek başım

Kavramlar pul pul döküldüğünde eteklerime

Hiç zor değil fikrin kefenine sarılmak

Sonsuz kez sonsuz gülse siyah

Ateşin kavline gardım nefesime tutsak

Mutluluğa yakalanır an'larım

Ölünceye kadar yaşamak işim gücüm

Burada bekle Akdeniz dostum

Suya yazılıp geleceğim

Bir gün kumun eşiğinden geçecek uçarı mavi

Yağmurları biriktirip ölçüsüz sevinme diye

Sana rıhtım

Sana yeni uçurumlar getireceğim