Akdenizli Meryem

Sönmüş bir yanardağ gözlerin

Cezayir akşamları gibi

Tunus gecelerinin sıcak esintisi

Değmiyor artık saçlarına

Halka küpelerin Meryem

Geliyor aklıma

Ellerinin sıcaklığında

Eriyen kalbimden yaptığın merhem

Deva olur mu artık yaralarıma

Akmıyor o şelale

Mağrip suyu aramada

Maşrıkta sensizliğin derin hüznü

Dalgaları gibi denizin

Köpük köpük kabarmada

Solmuş bakılmaya bakılmaya

Kameri kıskandıran benizin

Sen ki bir zamanlar göğüs gerip nice fırtınaya

Güneşi olmuştun ruhumdaki Akdeniz'in

Loş akşamlarında Tunus'un

Sabahında Cezayir'in

Deflere, zillere vuran ellerin

Ateşinde kavrulmaya hazır bir ben

Esiriydim

Senin o çingene gözlerinin

Savrulsa da rüzgarda şimdi

Çöl kumları eskisi gibi

O kumların dokunuşları bitkin

Yıllar geçti udlar sustu mağripte

Bir matemin gazeli oldu silüetin

Kırmızı güller kaldı aklımda bir tek,

Saçlarına taktığın,

Bir resim duvarda

Senden hatıra

Ellerimle yaptığım

O resimde sen

Baygın bakışların,

Hem çapkın hem ürkek

Sen hayal oldun kara kız adın meryem değil belki

Ben öyle dedim sana bilmesin istedim kimse bendeki ismi

Ben Meryem dedim sana

Kutsaldın benim için bil ki

Kimbilir sen de bana

Ne isimler taktın ve bekli dedin

Ne utangaç bir erkek...