Akleden Kalp

Kendimi bulduğumdan beri

Senin, senin kendin için

Aramını istiyorum kendini.

Kazıdıkça kendimi

Bilmediğin ben çıkıyor.

Ben inan güzelim

Yeniden doğuyorum.

Sen kendini bil

Üstüne vurulan

Onca renklerden Kurtul.

Allah'ın boyası

Vahiyle boyan.

Kanaryanın rengi

Gülün rengi neyse

İnsanın fıtratı da odur.

Alttan altan vurur

Neyi yapmak istiyorsun

Ya da istemiyorsun

Gerçekten Allah ile bil.

Şimdi yaralarını vahiy merhemiyle sarmalı

Öyle bir ilaç ki kaynağı yüreğinden doğar.

Kur'anı sen okudukça, Kur'anda seni okur

İlmek ilmek ayet ayet dokunursun,

Dokundukça manaya sen insan olursun.

İnsan neden sever ya da sevmez

İçinde bir nefis var ki

Neyi seveceğini neyi sevmeyeceğini bilmez.

Böyleyken sınırsız bir özgürlük mü?

Kimi özgür bırakırsın,

Hadsiz isteklerini mi?

Şeytani isteklere kapı mı açarsın?

Neyi ne kadar yapacağını söyleyen kim?

Akıl mı?

Hayır, akıl inandıklarına mazeret bulur

Akıl kalbin idaresinde bir kuldur.

Evet,

Akleden kalptir.

O yüzden kalbinle arana Allah girsin

Sen arada ne varsa

Allah'tan gayrı

Temizle,

İşte Kur'an bunu gösteriyor,

Gerçekten hak edene.

(Nisan 2011 İstanbul)