Aklım Firarda Gülüşüne Hasret
Yum gözlerini
gözlerim senin olsun
sen gül kokan yüreğinle bak gökyüzüne
gözlerin yurtsuz bahtsız gönlümde koşuyor
görmezken seni düşünürüm
bir hoş oluyor gönül sarhoşu düşlerimle
gün ortası aydınlık saçtı
gözlerim feri
gözlerin
gülüşün b/aşka güzel gül
aması çok olsa da
yol uzak bir düşe savruldu
gönül sularım ç/ağlarken
ne hikmetse
hayata gülümseyen bir yürek çağladı yanı başımda
aklım firar eder düşer peşinde
inanmak mı dersin yok
yanımda sen yokken bile...
ötede bir melek göründü gönül tahtımda
sen şen sevecen ol
candan yürek çağlayan gönül fermanı
bu kadar gülüşler topladın şu üç günlük diyarda
karanlıkta ışık s/açtın gönlümün bahçesinde
düşünürken sarhoş
bilinmeyenlerin dilinde köz
gönül aleviyle yanarken yokluğun hasret kokuyor gül
güneşli bir sabah gibi parladın yanımda
uçan kuşlar bile seni anlattı yürek sularına
pınardan bir tas su içtim
dünyam değişti sensizliğin içinde
gözler seni arar resmindeki gülüşüne
takılı kaldı yorgun adamış gönüllerin tahtında
gözlerim arar seni her yerde
aklım firar ederken
gülüşüne hasret bağlar
25*03*14**