Aklını Alan Boşluklar

Hafta ortası zor olur cenaze törenleri

Sıkışan trafikler sönmek bilmez ışıklar eşliğinde bir ölümdür senfoni...

Biten her notanın bağlandığı yerde susuşlara, kopan bir sessizlikti gittiğin gün

Uzaklar yakışıyordu sana, girdiğin her yol uzak oluyordu

Üstü açık tünellerde önü göremeyecek kadar sarhoştun

Ve hep yüksek seste aşk dilenmektendi aldığın cezalar

Uyanınca hiçbir şey hatırlamıyordun

El ele tutuşup gezemediğimiz sokakların isimlerini hatırla bari

Hadi silmiş olsun güneş aynandaki görüntümü

Gönlüne açılan havalandırma delikleri almış olsun yastığından kokumu

Bari kulp tarafından çay içtiğimiz bardakları hatırla...

Bilirim almıştır benden kalanları eskiciler ve yerine plastik bebekler verilmiştir

Bari o bebeklerin neden hiç uyumadığını hatırla uyku girmediği geceler gözlerine

Çırılçıplak dayandığında bedenim soğuk duvarlarına parmak uçlarının aslında ne kadarda sıcak olduğunu hatırla...