Akrep Ölümleri

..biliyorum

bu dağınıklığım sana göre değil..

yaşanacak bir yer kalmamış aşk için

gitmeyi deneyelim

devrimlere deniz taşımayı

içimde bir yumru

sanki kocaman bir kaya oturmuş gibi ölümlerime

intihar heveslisi deli gözlerinde öfkeli bir şehir

biz seninle bir düşün koynunda yarınları uyuttuk

gece eylemlere koşuyordu

mide ağrılarıyla sabah oluyordu voltalarda

şarkılarımız dağ çığlıklarında

sıcak ve lacivert bir temmuz gecesi

herkes gitmiş içimizden

biz gitmişiz avuçlarından baykuşların

tiz bir ıslık ağaçların yamaçlarında

yaprakların kıyılarında gergin dirilişler

tırnaklarıyla toprağı deşen solucanlar

her yer bizim bu gece

bir kız ve oğlan çocuğu sevinci

bardaktaki güllerin boynu bükülmüşlüğünde

masum bir pencere düşü

belki dakikaların gök gürültüsü

yıldırım düşmesi horonlarımıza

karaya çarpmış deniz yıldızları

çoban uğultuları soluklarımızda

şurada duruyordu dün

kırmızı dağlar ve mor ırmaklar

balıklar oltalara isyan ederken

tapınakların mermer boşlukları

kıvrılıp yatan bir kedi yavrusu

ıslak

gece ağarmadan kulaklarımıza değen

ezan sesi

akrep bekleyişleri var göğsümde

yengeç kıskançlığı

yelkovan hasretliği

al bu karanlık sesleri üzerimden

bir mavi çıkar ceplerinden ansızın

kelimelerimi tut yoksa düşeceğim

bir romanın çıkmayan sayfasından

zaferlerim bir leylak kıpırtısı dallarımda

patlıyor sabahın namlusu

ucundayım yaşamın

zincirlerimde çekirge sıçrayışları

prangalarımla

ben her sabah böyle kanarım

ve bu şehirde her gün sabah oluyor

bir arı kovanı

düşün ki

ben bir akrebim

zehrim yetmiyor

yaşamak için

...

fulya/temmuz2011