Akrepsi Hırslar

Voltada yalnız kaldığın anlarda

tek düze olmuş yaşamın

dağınık öyküsü yakalar seni

ağır ağır kaldırır gece

perdesini dört duvardan.

Bazen uzanıp yatağına

mavimsi gün ışığı pencerede

yeni parlamaya başlarken

sende güneşi yakalarcasına

dalar gidersin geleceğe.

Zamanın sönük limanlarına

yakamozla başlayan gizli yolculuk

saatler ilerledikçe suskunlaşır

karanlıkta tek başına geçen an

ölümün yaşanan sessizliğidir.

Bir solukta anımsanan dostluklar

ardında canlanan kin ve nefret

aşınmış küçük gülücükler içine

akrepsi hırslar gibi gizlenip

sokulur koynumuza usulca